Watervervuiling is een ernstige zorg van hedendaagse mensen. We zijn bekend met waterverontreinigende stoffen zoals belangrijke ionen, zware metalen, kleurstoffen en organische verontreinigende stoffen.
Radioactieve vervuiling van waterlichamen is echter een opkomend probleem dat ernstige gevolgen heeft voor de watervervuiling en de menselijke gezondheid. Onlangs zijn in veel delen van de wereld radioactieve besmetting en de daarmee samenhangende gezondheidseffecten gemeld.
Radioactieve elementen zijn elementen die zijn samengesteld uit radioactieve isotopen met dezelfde kernlading (atoomnummer), die kunnen worden onderverdeeld in natuurlijke radioactieve elementen (zoals actinium, thorium, uranium, enz.) en kunstmatige radioactieve elementen (zoals plutonium, americium, curium , enz.) en nucleaire straling Water verwijst naar zeer radioactief afvalwater dat wordt geproduceerd tijdens kernreacties. Deze afvalwaters bevatten een verscheidenheid aan radionucliden, zoals jodium, cesium, strontium, enz., die uiterst schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid en het milieu.
Radioactief materiaal kan op verschillende manieren in waterbronnen terechtkomen, zoals bij nucleaire ongelukken, lozingen uit kerncentrales of onjuiste verwijdering van radioactief afval. Als water besmet is met radioactief materiaal, vormt dit een gezondheidsrisico voor mens en milieu.
Nucleaire straling bestaat uit ioniserende straling, waaronder , en stralen:
1. Stralen zijn heliumkernen en hun vermogen om externe straling binnen te dringen is erg zwak. Het kan worden geblokkeerd met een stuk papier, maar bij inademing is het schadelijk voor het lichaam.
2. Stralen zijn elektronenstromen en de brandwonden zijn duidelijk zichtbaar na bestraling van de huid. Omdat het doordringend vermogen van deze twee soorten stralen klein is, is de impactafstand ook relatief kort, zolang de stralingsbron het lichaam niet binnendringt zal de impact niet te groot zijn.
3. Het doordringende vermogen van stralen is erg sterk en het is een elektromagnetische golf met een zeer korte golflengte. Stralen zijn vergelijkbaar met röntgenstralen omdat ze het menselijk lichaam en gebouwen kunnen binnendringen en de schadeafstand langer is. Dit proces resulteert in de vorming van reactieve soorten zoals waterstofionen (H plus ), hydroxylradicalen (OH·) en waterstofperoxide (H2O2). Deze actieve stoffen kunnen deelnemen aan chemische reacties en kunnen de eigenschappen en het gedrag van water beïnvloeden.
Radioactieve stoffen die waterlichamen vervuilen, kunnen door waterlichamen migreren, in grondwaterbronnen sijpelen, ecosystemen aantasten en mogelijk in de voedselketen terechtkomen. Het drinken van verontreinigd water kan acute stralingsziekte veroorzaken met symptomen zoals misselijkheid, braken, diarree, vermoeidheid en koorts. Langdurige blootstelling aan bepaalde radioactieve verontreinigende stoffen in water, zoals radionucliden zoals radium, uranium of radon, verhoogt het risico op kanker. Na verloop van tijd kan blootstelling aan straling het DNA beschadigen en leiden tot de ontwikkeling van kankercellen. Wanneer ze via besmet water worden ingenomen, kunnen radioactieve isotopen van jodium zich ophopen in de schildklier, waardoor het risico op schildklieraandoeningen, waaronder schildklierkanker of schildklierknobbeltjes, toeneemt.
Hoe kunnen wij reageren?
1. Zorg ervoor dat de drinkwaterbron veilig is, probeer het water te koken of schoon te filteren
2. Probeer direct contact met door straling verontreinigd water te vermijden. Als blootstelling vereist is, zoals bij het baden of wassen van kleding, kunnen persoonlijke beschermingsmiddelen zoals waterdichte handschoenen en jassen worden gebruikt om het risico op blootstelling te verminderen.
3. Actief deelnemen aan activiteiten op het gebied van milieubescherming
